Hoe maak je een spritz?

Wat is de 3-2-1-verhouding?

De 3-2-1-verhouding betekent 3 delen prosecco, 2 delen bittere aperitieflikeur en 1 deel bruiswater. Per glas is dat 90, 60 en 30 ml. Dezelfde 90 en 60 ml staan in het officiële recept van de internationale barmannenbond IBA.

Het voordeel: je onthoudt alleen drie getallen. Vind je hem te bitter of te zoet, schenk dan 40 ml likeur en wat meer bruiswater.

Voor ongeveer acht glazen meng je 1 fles prosecco (750 ml), 500 ml likeur en 250 ml bruiswater. Doe het ijs in de glazen, niet in de kan. Zo blijft het drankje niet staan verwateren.

Welke bittere likeur gebruik je?

Voor de bekende oranje spritz gebruik je een lichte oranje aperitieflikeur met ongeveer 11% alcohol. Wil je hem bitterder, droger en sterker, kies dan een rode bitter van meestal 20 tot 25%.

• Lichte oranje aperitieflikeur: zacht bitter, vrij zoet en met veel sinaasappel. De toegankelijke keuze voor beginners.
• Rode bitter: dieprood, uitgesproken bitter en minder zoet. Geschikt voor wie een negroni lekker vindt.

De verhouding blijft gelijk. In Veneto krijg je er soms een groene olijf bij, naast of in plaats van de sinaasappel.

Spritz met witte wijn: de oorspronkelijke versie

De eerste spritz was stille witte wijn met water, zonder likeur. Volgens het bekendste verhaal vroegen Oostenrijkse soldaten in Veneto in de 19e eeuw om water in de lokale wijn, omdat die hun te sterk was.

Dat verhaal wordt vaak verteld, maar is niet hard bewezen. Wel is zeker dat later bruiswater het gewone water verving. In de 20e eeuw kwam er een bittere likeur bij. Prosecco werd pas daarna de standaard.

Zelf proberen? Meng 75 ml droge witte wijn met 75 ml koud bruiswater op ijs. Kies een frisse wijn zonder hout uit Veneto, zoals een soave of pinot grigio. In delen van Friuli Venezia Giulia wordt de spritz nog steeds zo geschonken.

Spritz, hugo en limoncello spritz: wat is het verschil?

Alle drie bevatten prosecco en bruiswater. Het verschil zit in de smaakmaker: bitter bij de spritz, vlierbloesem bij de hugo en citroenlikeur bij de limoncello spritz.

Een hugo is bloemig en fris door vlierbloesemsiroop, munt en limoen. Hij is niet bitter en bevat meestal siroop in plaats van likeur.

Een limoncello spritz is zoeter en draait om citroen. Limoncello heeft rond 30% alcohol, veel meer dan een lichte aperitieflikeur. Dat drankje is dus sterker.

Houd je van bitterzoet, kies dan de spritz. Wil je iets zachters, probeer een van de andere twee.

Hoe maak je een spritz zonder alcohol?

Gebruik 90 ml alcoholvrije mousserende wijn, 60 ml alcoholvrije bittere aperitief en 30 ml bruiswater. Bouw hem op dezelfde manier op ijs, met een schijfje sinaasappel.

Alcoholvrije bitters in oranje of rode stijl zijn steeds makkelijker te vinden. Heb je er geen, meng dan 60 ml bloedsinaasappelsap met 30 ml tonic. De tonic geeft de bitterheid die anders van de likeur komt.

Alcoholvrije mousserende wijn kan zoeter zijn dan prosecco brut. Proef daarom eerst. Is het te zoet, voeg dan extra bruiswater toe.

Veelgestelde vragen over spritz

Waarom heet het spritz?

De naam komt van het Duitse werkwoord spritzen, dat spuiten of spatten betekent. Het verwijst naar het water dat Oostenrijkers in hun wijn lieten spuiten toen Veneto bij hun rijk hoorde. In Venetië hoor je ook de dialectnaam spriss.

Hoeveel alcohol zit er in een spritz?

Een spritz volgens dit recept heeft ongeveer 9% alcohol. Prosecco heeft meestal ongeveer 11% en de lichte aperitieflikeur ook rond 11%. Bruiswater en smeltend ijs verdunnen het drankje verder. Met een rode bitter wordt hij sterker.